Kıpır Kıpır Alina
Alina, yedi yaşında bir çocuktu ve yerinde duramayan enerjisiyle herkesin dikkatini çekerdi. Sabahları uyandığı andan itibaren koşturur, evin içinde dönüp dururdu. Annesi onun bu haline hem alışkındı hem de çoğu zaman zorlanırdı.
Bir gün okulda öğretmeni, Alina’nın ders sırasında sürekli kalemini masaya vurduğunu, ayaklarını salladığını ve her fırsatta yerinden kalktığını fark etti. "Alina, yerinde duramaz mısın?" diye sordu nazikçe. Alina ise mahcup bir şekilde, "Durmaya çalışıyorum ama içimde bir motor var gibi, hep çalışıyor," diye cevap verdi.
O gün öğretmeni, Alina’nın ailesiyle konuştu ve onu bir uzmana götürmelerini önerdi. Doktor, Alina’nın hiperaktif olduğunu söyledi ama bunun kötü bir şey olmadığını da ekledi. "Alina’nın beyninde bir kıvılcım var," dedi doktor. "Bu kıvılcım doğru yönlendirilirse, büyük bir başarıya dönüşebilir."
Alina’nın ailesi, onun enerjisini pozitif bir şekilde kullanması için bir plan yaptı. Haftanın bazı günleri spor yapması için yüzme dersine yazdırdılar, diğer günlerde ise bir sanat atölyesine katıldı. Alina, yüzme havuzunda enerji patlamalarını suyun içinde bırakırken, resim yaparken hayal dünyasını keşfetmeye başladı.
Bir gün, Alina yüzme yarışına katıldı. Yarış öncesi, diğer çocuklar heyecanla sıralarını beklerken Alina yerinde duramıyordu. "Ben çok heyecanlıyım, kazanamazsam?" diye sordu annesine. Annesi ona gülümseyerek, "Bu senin için bir macera. Önemli olan keyif almak," dedi.
Yarış başladığında Alina suyun içinde adeta bir balık gibi yüzdü. İlk başta kazanacağını düşünmüyordu ama bitiş çizgisine ulaştığında birinci olduğunu fark etti. O an, içindeki motorun onu ne kadar ileri götürebileceğini anladı.
Alina artık enerjisini bir sorun olarak değil, bir hediye olarak görüyordu. Hiperaktivitesi, onun dünyayı diğer çocuklardan farklı bir hızda ve heyecanla yaşamasını sağlıyordu.
Bu hikaye, hiperaktif bir çocuğun enerjisini doğru yönlendirdiğinde neler başarabileceğini anlatır. Her çocuk özeldir; önemli olan, onların potansiyelini görmek ve desteklemektir.
